I’ve shot about 5000 pictures in Iran and I am processing those images at the moment. I processed a part of the images while i was in Iran but now I am struggling with the rest… It is very interesting to see what I have made over-there… I even found a few gems…

Vorige zondag ben ik het schrijn van Ayatollah Khomeini (en diens zoon Achmed) gaan bezoeken. De indrukwekkende moskee, met de afmetingen van een vliegtuighangar en met goud bekleedde minaretten en koepel, wordt momenteel onderhanden genomen. Het gebouw lijkt dus meer op een bouwwerf. Toch komen er elke dag mensen afgezakt om de bidden voor hun revolutionaire leider. Op vrije dagen is het zelfs enorm druk… Een echte bedevaartplaats.
Ondanks toestemming van de bewaking heb ik niet echt kunnen fotograferen omdat een lid van een ultra-religieuze beweging het er niet mee eens was en me begon te intimideren. Achmed, een zeer vriendelijke man heeft me uit mijn hachelijke situatie gered en het voor me opgenomen waarna we beiden in de gaten gehouden werden door voorgenoemde fanatiekeling en zijn kompanen… Achmed heeft me een uitgebreide rondleiding en de nodige uitleg gegeven over Khomeini, de huidige regering en religieuze leiders, de Islam, de Koran en zijn reizen naar Engeland in de jaren 50 en 60 (met details van de dansgelegenheden die hij daar frequent bezocht in die tijd).

Tijd om wat rond te reizen en de toerist uit te hangen…
- Maandag: samen met mijn vriend en roommate Mo “Saad Abad” in Tehran bezocht. Dit is het domein met de verschillende paleizen van de Shah. ‘s Avonds naar Shiraz gevlogen.
- Dinsdag: “Takht-e Djamshid” ofwel “Persapolis”! Deze duizenden jaren oude Persische site met de ruines van de paleizen en andere monumenten werd gebouwd door oa Darius de grote en diens zoon Xerxes. Zoals ik al eerder schreef stond dit hoog bovenaan mijn verlanglijstje… Om van het mooie weer te genieten heb ik daarna een uur of 2 rondgelopen in de botanische tuinen “Bargh-e Eram”.
- Woensdag: Even wat rondgeneusd in Shiraz. Het schrijn bezocht van Hafez, één van de belangrijkste Iraanse (Persische) poëten. Hij is ergens tussen 1310 en 1337 in Shiraz geboren en in 1391 gestorven. Hij schreef meer dan 5000 gedichten. De Iraniërs zijn gek van zijn gedichten, die meestal over de liefde gaan. Tal van muzikanten gebruiken de gedichten van Hafez als teksten bij hun muziek. Toen Hafez een jaar of twintig was werkte hij in een bakkerij. Toen hij tijdens het leveren van brood de mooie jonge vrouw Shakh-e Nabat zag werd hij op slag verliefd. Veel van zijn gedichten gaan dan ook over zijn liefde voor haar. Zijn werk is zeer lyrisch, mystic en bevatten ook vroege Sufi thema’s. Zijn echte naam was
Shamseddin Mohammad. Hafez is een naam dat iemand krijgt wanneer hij de Koran van buiten kent, iets wat de Poët Hafez kon toen hij nog een kind was…
Verder een aantal musea en het kasteel “Arg-e Karimkhan” bekijken. Dit laatste is gebouwd door de 18e eeuwse Shah Karim Khan die Shiraz ook tot de hoofdstad van Perzië maakte. Het is een zeer imposant bouwwerk dat opvalt door zijn eenvoudige en bescheiden vormgeving. Karim Khan was niet zo gesteld op luxe en prefereerde eenvoud. Hij staat ook bekend als een zeer eerlijke leider die heel wat gedaan heeft voor het gewone volk.
‘s Avonds naar Isfahan gevlogen…
- Donderdag: Isfahan is een zeer toersitische stad. Het staat niet alleen bij de Iraniërs op het programma, het wordt ook bezocht door vele buitenlandse toeristen. Ik werd dus veel aangesproken in het Duits, Engels en zelfs Spaans. Isfahan valt op omdat het er in geslaagd is om het oude, historische gedeelte te bewaren en het succesvol gescheiden te houden van het nieuwe moderne stadsgedeelte. Dit in tegenstelling tot de meeste ander Iraanse steden. De inwoners van Isfahan zijn bedreven handelaren en ik heb me dan ook laten verleiden tot het kopen van een aantal Iraanse handgemaakte spullen…
- Vrijdag: mijn vriend Mo is deze nacht aangekomen in Isfahan en we zijn samen naar Tehran teruggereden. Onderweg namen we een tussenstop in Abeyoneh, een zeer oud en pitoresk dorpje op een uur rijden van Isfahan…

Let me give you an update about the past few days. I didn’t have an internet connection because i was travelling through the country in the past week.

Last Sunday I visited the shrine of Ayatollah Khomeini (and his son Achmed). The impressive Mosque, with the size of an aeroplane hangar and golden dome and minarets, is currently being renovated. De building looks like a construction site at the moment. Every day many people come here to pray for their beloved revolutionary leader. On holidays it even is very busy…
Despite permission from the security people I couldn’t photograph because a member of a ultra-religious movement prevented me and started to intimidate me. Achmed, a very kind man, stood up for me and saved me from this situation. After the incident we were continuously watched by the previously mentioned fanatic and his companions. Achmed gave me a tour around the Mosque, along with the necessary comments about Khomeini, De current government and the religious leaders, Islam, the Koran and his travels to England in the fifties and sixties (with imminent details of the dance-facilities he visited during that time)

Time to travel the country and play tourist…
- Monday: My friend and roommate Mo and I visited “Sa’ad Abad” in Tehran. This is the royal domain with several palaces of the Shah. Flew to Shiraz in the evening.
- Tuesday: “Takht-e Djamshid” or, better known, “Persapolis”! This thousands of years old Persian site with the palaces and other buildings were build by (amongst others) Darius The Great and his son Xerxes. Like I wrote before, this was high on my priority list… After that I enjoyed the nice weather in the botanical garden “Bargh-e Eram”.
- Wednesday: Looked around in Shiraz, visited the shrine of Hafez. Hafez is one of the most important Iranian (Persian) poets. He was born in Shiraz somewhere between 1310 and 1337 and died in 1391. He wrote more than 5000 poems. Iranians adore his poetry, a lot of them have love as a theme. Many Iranian musicians use Hafez poems as lyrics. When Hafez was in his twenties he worked in a bakery. One day when he was delivering bread he saw the beautiful young woman Shakh-e Nabat and instantly fell in love with her. Many of his poems are devoted to his love for her. His work is very lyrical, mystical and contain many early Sufi themes. His real name was Shamseddin Mohammad. Hafez is a name that a person gets who knows the Koran by hart, something Hafez could when he was a young boy…
I also visited a few museums and the fortress “Arg-e Karimkhan”. This last is build in the 18th century by Shah Karim Khan who also choose Shiraz as the capital of Persia. It is a very impressive building which has a very plane and simple architecture. Karin Khan wasn’t fond of luxury and preferred a modest way of life. He is also known for his honesty and did a lot of good things for the common man.
Flew to Isfahan in the evening.
- Thursday: Isfahan is a very touristic city, not only by Iranians, also with foreign tourists. People addressed me in English, German and even Spanish. Isfahan is interesting because it accomplished to keep the old an historical part of the city divided with the new and modern part. Most other Iranian cities I have visited couldn’t do this. The people of Isfahan are seasoned merchants so they seduced me in buying some handmade Iranian wanna haves…
- Friday: My friend Mo arrived in Isfahan this night and we drove back to Tehran together. Along the way we stopped in Abiyoneh, a very old and pitoresk town about an hour by car from Isfahan…

After today’s Friday prayer at Tehran’s university there was a pro Hejab demonstration. Hejab is the traditional covering of Muslim women by means of a Chador. The demonstrators want to encourage/enforce the wearing of Chador. Many modern Iranian women wear only a long coat and a headscarf to apply to the rules…

One week to go… About time to finish my projects in Tehran because I want to travel around the country a bit next week to visit a few other cities (Isfahan and Shiraz) and Persapolis I really don’t want to leave this strange and fascinating country without seeing Persapolis.
And about my photo-projects, I am pretty satisfied with what I made so far. It is not easy to get things done in this country, especially in such a small amount of time. Not that it will be easy to put a together a solid series, because my subjects are very diverse, from really traditional to very contemporary.
I also met some very interesting people, also from different origin. I can even call some of them “friend”. Reason enough for me to consider this little trip successful.
By the way, I just sold my first picture through the agency Document Iran.

Strange how soon humans adjust to a new or different environment. I have been only 2 weeks in Iran and about 10 days really in Tehran. Although I miss certain things from back home and some things are hard to get used to (toilets!), I cross the street like a genuine Tehrani (when the red light is on), I stroll from Valiasr street via Engelab Square to Jomhouri, I eat with spoon and fork, I don’t blow my nose in public, politely say “Salaam” and “Khoda Hafez” and I get on the subway in Horr, change at Imam Khomeini station to Mirdamar…

Today I walked passed the former U.S Embassy. On November 4, 1979, Iranian student militants seized U.S. Embassy in Tehran and took the embassy personnel hostage for 444 days. They demanded that U.S. return deposed Shah Mohammad Reza Pahlavi, who has been admitted to U.S. for medical treatment. Washington refused. This upheaval in Iran caused Iranian Premier Mendi Bazargan and his cabinet to resign. The U.N. Security Council called on the Iranian militants to free all American hostages, While President Carter ordered all Iranians who do not comply with student visa requirements out of the country.
The embassy now houses an anti-American museum and a Revolutionary Guards unit. According to recent news the embassy wil be sold to the highest bidder…

It is Friday today, traditionally the day off for Iranian, so I went to Darband. Darband is a northern suburb of Tehran and a popular place to visit for Teheranis. People spend their day on the steep walk along the river. The initial start of the walk at Darband is about 250 metres long and is dotted with a number of small cafes, restaurants, shops and hooka lounges (locally called ghavekhane sonnati). The trail is also the beginning of a very popular hiking trail into the Alborz mountain Tochal, which towers over Tehran.
Because it was Friday and the weather was great it was very busy, major queuing along the trail up, almost as bad as Tehran traffic . You know, when I see a mountain I just can’t resist, I have to get up there. As the only European on the path I drew a lot of attention which led to conversations with a few Afghani, a bunch hooka smoking teenagers, some students who want to study in Europe, an argument with an old Iranian man who didn’t wanted to be photographed and ended in a procession of 15 people behind me when I got back down…
As you see I made a nice series of images. Well on the way up i did… It’s not easy working with a group of people behind me

Frustrating, My projects are stuck. Getting things done isn’t easy in Iran. And walking the streets forever is not the intention of this trip. Today I’ll try to get things rolling. We’ll see. But time is running out, you know…

Vandaag heb ik een taxi genomen van de miljoenenstad Tabriz naar de middeleeuwen. Ik bezocht het dorpje Kandowan, een zestig kilometer ten zuiden van Tabriz. De taxichauffeur had een goeie dag. Voor 200 000 Rial (zo’n 20 €) heen en terug, plus de wachttijd terwijl ik het dorpje ging verkennen.
Kandowan is zowat het Capadocië van Iran. Net zoals in Capadocië (Turkije) leven de mensen er in puntige rotsen uitgehouwen woningen (of grotten?). Wel armtierig maar ja… Na de luchtvervuiling van Tehran was de berglucht een welgekomen verandering.
Zeer vriendelijke mensen, ik heb thee gedronken met een herder uit een roestig blikje, bronwater uit een jerrycan van motorolie en at gedroogde abrikozen met een locale winkelier. Veel fotograferen was er wel weer ni bij, toen ik een jonge vrouw wou fotograferen die met een hele stapel brood door de hoofdstraat liep kreeg ik bijna het halve dorp op mijn nek… tja…

Today I took a taxi from a city of millions to the middle ages. I visited the village Kandowan, sixty kilometres south of Tabriz. The taxi-driver had a very good day. 200 000 Rial (about 20 €) for the trip to end from, plus waiting-time while I was exploring the village.
Kandowan is Iran’s Capadocia. The people live in houses carved out of pointy rocks (or caves?), just like in Capadocia (in Turkey). In poverty, though… The cool mountain air was a welcome relief after the Tehran pollution.
People were very friendly. I drank tea out of a rusty can with a shepherd, drank spring-water out of an oilcan and I ate dried apricots with a local shopkeeper. Not much photography, though. I got half the village on top of me when I wanted to make a picture of a young woman walking through the main-street with a pile of bread…

Tijdens de rit heen en terug heb ik ook even de tijd kunnen nemen om een aantal Iraanse “eigenaardigheden” op een rijtje te zetten die me gedurende mijn reis zijn opgevallen:
- De banden van de vrachtwagens zijn even kaal als ik.
- Ze kennen België niet maar Brussel wel (brux-el).
- Het enige engels dat de meeste kennen is “Welcome to Iran” en “Dollar”
- Ze schilderen alles vol.
- Ze hebben 3 soorten brood: dun, dunner, dunst.
- Iraniërs zijn zoetekauwen. Koekjes en ander zoete gebakjes gaan er vlot in.
- De Iraanse vrouwen zijn zeer mooi (toch in Tehran, Tabriz was iets minder). Maar je mag er enkel met één oog naar kijken.
- Het leger is overal, zelfs het busstation in Tabriz werd bewaakt door soldaten.
- Iraniërs zijn zeer eerlijke mensen.
- 20 000 Rial noemen ze 2000…
- Ze hebben kookprogramma’s op TV, vandaag maakten ze iets van chocolade.
- Ecologie en natuurbescherming is hier nog niet doorgedrongen.
Lichtjes overdreven maar toch…
Later meer

During my ride to and from Kandowan I took some time to sum up some Iranian “oddities” which struck my attention during my trip in Iran:

- The tires of all the trucks are as bald as I am
- The don’t know Belgium, but they do know Brussels
- The only English that most people know is “Welcome to Iran” and “Dollars”
- They paint about everything
- There are three kinds of bread: thin, thinner, thinnest
- Iranians have a sweetthooth, cookies and other sweets go down the hole like nothing
- Iranian women are very pretty (Tehran women are, Tabriz women a bit less). But you can only look at them with one eye.
- The army is everywhere, even the bus-station in Tabriz was guarded by soldiers
- Iranians are very honest people
- They call 20 000 Rial 2000…
- The have cooking-shows on TV. Today they made something with chocolate
- Ecology and environmental protection hasn’t got their attention yet
Slightly exaggerated, but still…
More later

Tabriz is een beetje een ontgoocheling. Deze zeer geschiedenisrijke stad niet ver van de Turkse grens was niet echt wat ik ervan verwachtte. Fotograferen was bijzonder moeilijk omdat de meeste mensen niet graag gefotografeerd werden en omdat iedereen me aankeken alsof ze nog nooit een buitenlander hadden gezien. Dus ben ik maar weer de culturele tour opgegaan en een paar musea bezocht en de locale toeristische bezienswaardigheden…
Ik hoop vlug terug aan mijn projecten te kunnen verder werken want ik geraak een beetje gefrustreerd.

Tabriz is a bit of a disappointment. This very historical city near the Turkish border wasn’t what I expected. Making pictures was extremely difficult because the people looked at me like they never saw a foreigner and didn’t like to be photographed. Well, some did… Again I went the cultural way, visiting a museum and the local tourist sites…
I hoop I can work on my projects very soon because I am getting a bit frustrated.