Just another photographer: Guido Van Damme

Nog maar eens een poging om iets op mijn blog te zwieren. Af en toe internetverbinding om mijn email te checken maar niet genoeg om veel te schrijven en om foto’s te plaatsen.
Kleine update.Deze week en ik aan het vulkaanspotten. Vulkanen genoeg in Indonesie! Rond de 150. De laatste dagen heb ik in en rond Yogyakarta doorgebracht, de stad aan de voet van de beruchte vulkaan Merapi. Merapi is een zeer actieve vulkaan, en volgens geologen, ook zeer onvoorspelbaar.Hij wordt ook de meest gevaarlijke vulkaan ter wereld genoemd. Merapi was echter zeer nukkig en liet me zijn gezicht niet echt zien. Hij was dus in de wolken gehult.
Vanmorgen een tussenstop gemaakt om de Lapindo modderstroom te fotograferen. Op 29 mei 2006 boorde de firma Lapindo Brantas naar gas in de omgeving in het district Porong tegen de stad Sidoarjo. Toen ze te diep boordden ontplofte het boeltje en kwam er een ongeziene modderstroom vrij die niet te stoppen is. Volgens geologen zal de modderstroom nog minstens 30 jaar duren. Ondertussen zijn er al 6 verzwolgen door de modder en zijn er 13 dorpen direct bedreigt door ondergrondse modderstromen en gas dat overal vrijkomt. Het hele gebied is 500 hectare groot, op sommige plaatsen 30 meter die en is nog steeds aan het groeien. Het hele gedoe heeft het leven van op zijn minst 24000 mensen beinvloed. De modder die vrijkomt is 90 graden en er hangt overal een gevaarlijke gasgeur.
Op dit moment ben ik op 2200 meter hoogte in in het bergdorp Ngadisari, niet ver van Probolingo. Morgenvroeg trek ik per jeep naar de top van een nabijgelegen berg om de zonsopgang boven de vulkaan Bromo te zien. Dus vroeg uit mijn nest… Rond de middag gaan we dan richting de vulkaan Ijen. Aan de krater van deze actieve vulkaan wordt zwavel ontgonnen door onderbetaalde arbeiders. Deze mensen trekken elke dag naar boven om grote blokken zwavel los te hakken en naar beneden te sleuren. De krater van Ijen spuwt giftige zwaveldampen uit dus gezond is die job niet. Komt nog bij dat de arbeiders iets van een 50 dollar per maand verdienen. De gemiddelde levensverwachting van de arbeiders op Ijen zou rond de 30 jaar zijn. Zondagnacht trek ik met hen mee naar boven om hun werk te fotograferen. Ik ga dus een paar vermoeiende dagen te gemoeid.
Na Ijen is het dan terug naar Jakarta, met eventueel nog een tussenstop in Yogyakarta. Donderdag de vlieger op naar Bandjarmasin op het eiland Kalimantan, beter gekend als Borneo, om daar een paar dagen in de jungle rond te hossen. Min of meer toch…
Tot nu to is het al een zeer interessante reis geweest, met een aantal zeer onverwachte ervaringen en ontmoetingen.

Another try to publish something on my blog. I only have a slow connection once in a while to check my emails, not enough to write much nor to publish pics.
Small update. This week I have been vulcano-spotting.Enough of those in Indonesia! I spend the last few days in and round Yogyakarta, the city at the feet of the notorious Mount Merapi.Merapi is a very active vulcano and is very unpredictable, according to geologists. Merapi is often called “the most dangerous vulcano in the world”. Merapi wa very stubbarn and wouldn’t show his face.
This morning I stopped at the Lapindo mud disaster. On may 29 2006 the company Lapindo Brantas was drilling for gas in the district Porong near the city Sidoardjo. When they drilled too deep the whole thing exploded, releasing an unseen mudflow wich will last for at least 30 years according to geologists. At this time 6 villages have already disappeared and 13 villages are directly in danger because of the underground mudflow and gas. The whole damaged area is 500 hectare, at some places as deep as 30 meters and still growing. It affected the lifes of at least 24000 people. The mud that flows up is 90 degrees centigrade and everywhere is a dangerous smell of gas.
At this moment I am at 2200 meters height, in de mountain village Ngadisari, not far from Probolingo. Before dawn tomorrow I will drive by 4 wheel drive to the top of a nearby mountain to see the sunrise over the vulcano Bromo. Early start… Around noon I am heading to the vulcano Ijen.Every day underpaid miners go up and hack loose pieces of sulpher near the crater of Ijen. Poissenes sulpher gasses come out of the crater, so it isn’t a healthy job. The get about 50 dollars a month for this. Astimated life excpectency of these labourors is 30 years. Sundaynight I go up with the to document their work. I have a few tiring days a head of me.
After Ijen it’s back to Jakarta, maybe stop for a day in Yogyakarta. Next thursday I fly to Bandjarmasin on the Island Kalimantan, better known as Borneo, to hop around in the jungle for a few days. More or less…
It has been a very interesting journey so far. With a few very unexpected experiences and had some unexpected encounters with some terrific people.

Be Sociable, Share!

• 

~ by admin on April 19, 2008.